به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «آراز سسی»، نامه هشتم نهجالبلاغه مربوط به نامه به جریر بن عبدالله بجلی، فرستاده امام بهسوی معاویه در سال ۳۶ هجری است.
أَمَّا بَعْدُ، فَإِذَا أَتَاکَ کِتَابِی فَاحْمِلْ مُعَاوِیَهَ عَلَى الْفَصْلِ وَ خُذْهُ بِالْأَمْرِ الْجَزْمِ، ثُمَّ خَیِّرْهُ بَیْنَ حَرْبٍ مُجْلِیَهٍ أَوْ سِلْمٍ مُخْزِیَهٍ؛ فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبِذْ إِلَیْهِ وَ إِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَیْعَتَهُ، وَ السَّلَام.
وادار ساختن معاویه به بیعت:
پس از نام خدا و درود هنگامی که نامهام به دستت رسید، معاویه را به یکسره کردن کار وادار کن، و با او برخوردی قاطع داشته باش. سپس او را آزاد بگذار: در پذیرفتن جنگی که مردم را از خانهها بیرون میریزد، یا تسلیم شدنی خوارکننده. پس اگر جنگ را برگزید، اماننامه او را بر زمین کوب، و اگر صلح خواست از او بیعت بگیر، با درود.
منبع: مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهلالبیت علیهمالسلام
انتهای خبر/
